Wereld menopauze dag 2026

Er zijn onderwerpen die niet afwezig zijn omdat ze zeldzaam zijn, maar omdat we hebben geleerd er zwijgend omheen te leven.

Overgang of menopauze is er één van.

Ze voltrekt zich niet in een vacuüm. Ze gebeurt terwijl vergaderingen doorgaan, deadlines gehaald worden, teams worden aangestuurd, klanten worden geholpen. Terwijl vrouwen leidinggeven, zorgen, creëren, beslissen en dragen. Hun ervaring verdwijnt niet. Hun deskundigheid evenmin. Alleen hun lichaam spreekt soms een andere taal dan voordien.

En toch verwachten we vaak dat niemand die taal hoort.

Dat is misschien wel het merkwaardigste aan de werkvloer: we vieren de mens, maar organiseren het werk alsof lichamen geen geschiedenis kennen. Alsof iedereen elke dag opnieuw aan hetzelfde vertrekpunt verschijnt. Alsof leven geen seizoenen kent.

Maar mensen zijn geen machines die af en toe onderhoud nodig hebben.

Ze zijn verhalen in beweging.

De overgang is geen onderbreking van dat verhaal. Ze is een hoofdstuk ervan.

Misschien is het daarom tijd om een andere vraag te stellen. Niet: hoe lossen vrouwen de overgang op? Maar: hoe organiseren wij werk op een manier die recht doet aan de werkelijkheid van mensen?

Want de werkelijkheid laat zich niet wegbeleid. Ze laat zich alleen erkennen.

Precies daar ligt de betekenis van ISO 45010 – Menstruation, Menstrual Health and Menopause in the Workplace. Op het eerste gezicht lijkt het een internationale norm. Een technisch document. Een nieuw hoofdstuk in de wereld van managementsystemen.

Maar wie beter kijkt, ziet iets anders.

Elke norm vertelt immers ook een verhaal over wat we belangrijk vinden.

Dat vrouwengezondheid nu een plaats krijgt binnen een internationale welzijnsnorm betekent dat we afscheid nemen van een oud idee: dat gezondheid uitsluitend een privézaak is. Dat wat zich in een lichaam afspeelt geen plaats heeft op het werk.

Werk en leven zijn nooit van elkaar gescheiden geweest. Alleen deden we lang alsof dat wel zo was.

Daarom gaat deze norm uiteindelijk niet over de overgang alleen.

Ze gaat over inclusie.

Over duurzame inzetbaarheid.

Over psychologische veiligheid.

Over leiderschap dat begrijpt dat mensen niet minder professioneel worden omdat hun leven zichtbaar wordt.

Misschien is precies dát de toekomst van welzijn op het werk. Niet nog meer programma’s boven op de bestaande drukte, maar organisaties die leren kijken. Die beseffen dat gelijk behandelen niet altijd hetzelfde betekent als iedereen hetzelfde behandelen. Dat echte inclusie begint wanneer verschillen niet langer hoeven te worden verborgen om erbij te horen.

Op 18 oktober 2026, Wereldmenopauzedag, staan we stil bij een levensfase waar miljoenen vrouwen doorheen gaan, maar waar nog te weinig organisaties woorden voor hebben gevonden.

Als je wilt onderzoeken wat (peri)menopauze betekent voor jullie medewerkers én voor jullie als werkgevers laten we een afspraak plannen. We verkennen de kansen die ISO 45010 biedt om welzijn niet langer te beperken tot goede bedoelingen, maar te verankeren in beleid, leiderschap en organisatiecultuur.

Niet omdat elke vrouw dezelfde ondersteuning nodig heeft.

Wel omdat iedere medewerker het verdient om gezien te worden als een volledig mens.

Misschien is dat uiteindelijk de kern van goed werkgeverschap.

Niet dat we alle antwoorden hebben.

Wel dat we bereid zijn de juiste vragen te stellen.

En misschien begint elke cultuurverandering precies daar.

Bij een gesprek dat eindelijk hardop mag worden gevoerd.